» Dzieje Gminy
  › Historia Brzostku

 » Charakterystyka Gminy
  › Położenie
  › Klimat
  › System wodny

 » Turystyka
  › Cmentarze wojskowe
  › Zabytki architektury
  › Architektura Sakralna
  › Dwory szlacheckie
  › Agroturystyka
  › Rezerwat "Kamera"
  › Ścieżki rowerowe
  › Spływ kajakowy
  › Szlaki turystyczne

 » Siedliska-Bogusz
aktualizowano: 16-10-2006 


Kościół w Siedliskach-Bogusz      Siedliska-Bogusz to duża wieś licząca 1043 mieszkańców. Położona w terenie pagórkowatym przy drodze Kamienica Dolna - Grudna Górna. Przepływa przez nią potok Kamienica nazywany dawniej Jeziorem oraz jego dopływ Kamionka. Siedliska od północy graniczą z Brzostkiem, od którego oddzielają je trzy wzgórza (najwyższe z nich Bania ma 323 m n.p.m.). Z centrum wsi przez przysiółek Kopaliny prowadzi wyasfaltowana droga do Brzostku (4 km). Nazwa Siedliska pochodzi od słowa "siodło" oznaczającego osiedle. Drugi człon został nadany dla upamiętnienia właścicieli wsi pomordowanych w 1846 roku. Wieś dzieli się na trzy główne części: Siedliska górne (kościół), dolne (dwór) i Kopaliny. Posiada także kilka przysiółków. Huta, Kamieniec, Łazy, Rzeki, Rzędzinki, Folwark, Różaniec. Od końca XIV wieku jest siedzibą parafii pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Znajduje się tu Zespół szkół. W wiosce mieści się ponadto urząd pocztowy.

     Historia

     Siedliska powstały w pierwszej połowie XIV wieku na porębach puszczy królewskiej. W 1353 roku Kazimierz Wielki nadał je Piotrowi, Ostaszkowi i Chodkowi - rycerzom ruskim. W XV wieku należały do dóbr opactwa tynieckiego. W 1536 roku ich właścicielami byli Jan, Kasper i Melchior Oświęcimowie. Wioska liczyła wtedy 27 kmieci i 4 zagrodników. Istniały tu trzy dwory, trzy folwarki, młyn i karczma. W 1581 roku Siedliska podzielone były na dwie części. Pierwsza należała do Floriana Oświęcima. Gospodarowało w niej 6 kmieci, 2 zagrodników z rolą, 3 bez, 2 komorników z bydłem, 2 bez. Część Alberta Kowaliowskiego była większa. Mieszkało tu 10 kmieci na 2 łanach, 2 zagrodników z rolą, 1 bez i 4 komorników bez bydła. (więcej informacji)


     Zabytki

Kościół p.w. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Siedliskach-Bogusz  Kościół p.w. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny zbudowany w latach 1908 - 1912 w stylu neogotyckim. Kościół posiada wieżę o wysokości 56 m zakończoną hełmem gotyckim, przylegającą do nawy głównej od zachodu. Na dachu umieszczono wieżyczkę z sygnaturką. Kościół nakryty jest sklepieniem krzyżowo-żebrowym, posiada polichromię w secesyjnym charakterze. Wewnątrz znajdują się cztery ołtarze, z których dwa są neogotyckie... (więcej informacji)

Kaplica neogotycka z 1860 roku  Kaplica neogotycka z 1860 roku ufundowana przez Ludwikę z Boguszów Gorayską na miejscu, gdzie w czasie rabacji pochowano ciała 23 ofiar rzezi (wówczas teren ten znajdował się poza cmentarzem). Na frontonie kaplicy umieszczono herb Boguszów i napis z nazwiskami pomordowanych.

Murowana kapliczka z 1861roku  Murowana kapliczka z 1861 roku stojąca przy drodze Siedliska-Bogusz - Kamienica Dolna. Zbudowana na planie prostokąta posiada trójkątny szczyt, a nakryta jest dachem dwuspadowym z dachówką. Wewnątrz obraz Matki Bożej Częstochowskiej malowany na blasze z połowy XIX wieku.

Pomnik Grunwaldzki  Pomnik Grunwaldzki stojącu na skrzyżowaniu drogi z Siedlisk do Głobikówki. Zbudowano go w 1910 roku dzięki staraniom ks. S. Palki i dr W. Lewickiego. Było to miejsce licznych manifestacji patriotycznych organizowanych z okazji świąt narodowych. Odbywały się wtedy pochody z kościoła pod pomnik. W czasie wojny pomnik ocalał, gdyż zasłonięto tablicę z napisem fundacyjnym. Obecnie możemy go łatwo odczytać: POGROMCOM KRZYŻAKÓW, KRÓLOWI JAGIELLE, i Ks. WITOLDOWI, RYCERSTWU POLSKIEMU, POD GRUNWALDEM, LUD POLSKI W SIEDLISKACH.

Zabudowania dworskie  Zabudowania dworskie znajdują się obecnie w ruinie. Główny dwór z początku XIX w. został przebudowany w połowie XIX wieku. Od frontu posiadał ozdobną galerię. Obok stoi oficyna dworska (stary dwór z drugiej połowy XVIII wieku). Przy niej znajduje się piwnica ziemna z początków XVIII wieku. (więcej informacji)

Kapliczka słupowa wzniesiona przez rodzinę Lewickich w drugiej połowie XIX wieku  Kapliczka słupowa wzniesiona przez rodzinę Lewickich w drugiej połowie XIX wieku. Kapliczka zbudowana na planie trójkąta posiada trzy duże przeszklone wnęki, w których umieszczono gipsowe figury Serca Pana Jezusa, Matki Bożej i NMP Niepokalanie Poczętej. Obok kapliczki znajduje się droga do dworu w Siedliskach.

Kapliczka stojąca przy drodze do Głobikówki  Kapliczka stojąca przy drodze do Głobikówki. Została zbudowana w 1885 roku przez Wojciecha Kudłacza. Do budowy użyto kamienia. Kaplica jest otynkowana. Posiada drzwi i okna zamknięte półkoliście. W trójkątnym szczycie umieszczono rzeźbę św. Antoniego. Wewnątrz na kamiennej mensie ołtarzowej znajduje się rzeźba Matki Bożej z Dzieciątkiem na półksiężycu i globie ziemskim oplecionym przez węża. Madonna adorowana jest przez aniołów. Na sklepieniu kaplicy widnieje malowidło koronacji Matki Bożej z drugiej połowy XIX wieku.

 W odległym skraju wsi w lesie przy granicy ze Smarżową i Głobikówką ukryta jest mogiła mieszkańców pomordowanych przez wojska niemieckie późną jesienią 1944 roku. Można do niej dojść od położonej pod lasem zagrody W. Kolbusza (Smarżowa nr 159). Mogiła znajduje się na dnie jednego z jarów położonego na prawo od drogi leśnej. Po wojnie zbudowano tam pomnik z kamienia polnego zwieńczony żelaznym krzyżem. Umieszczono na nim napis: "POLEGLI ŚMIERCIĄ TRAGICZNĄ Z RĄK OKUPANTÓW HITLEROWSKICH W DNIU 23. X. 1944 r. MICHAŁ KOZNECKI - UR. 23 IX. 1900, JÓZEFA KOZNECKA - UR. 7. VIII. 1928, ANTONI KOZNECKI- UR. 13. VI. 1934". Pomnik jest prawie niewidoczny z brzegów jaru, gdyż zasłaniają go krzaki. Przed laty miejscem tym opiekowali się uczniowie Szkoły Podstawowej w Głobikówce. Obecnie jednak uczą się w wiosce tylko dzieci klas młodszych. Z tego powodu mogiła jest zaniedbana.